Evening Fantasy (Abendphantasie)
อภิรมย์ใต้เงาร่มหน้ากระท่อม
ที่นั่งจ่อมคือชาวนาหน้าเตาผิง
ระฆังค่ำเคาะดังให้ได้ยิน
ต้อนรับคนแปลกถิ่นผู้แรมรอน
กะลาสียามนี้ก็เทียบท่า
เสียงตลาดเริ่มซาในเมืองโพ้น
ในซุ้มเขียวจานสำรับเงียบรอคน
แต่ตัวข้าจะไปยังแห่งหนใด?
ปุถุชนทำงานแลกค่าจ้าง
เวลาว่างก็พักผ่อนเป็นสุขี
หัวใจข้าเท่านั้นฤาเป็นเช่นนี้
มิยอมที่จะหยุดยอกให้ผ่อนคลาย?
วสันต์แรกแตกดอกออกเต็มฟ้า
สนธยาละลานตาหมู่ดอกไม้
กุหลาบบานเหลือจะนับบนฟ้าไกล
โลกทั้งใบส่องสงบเป็นสีทอง
โอ้เมฆเอ๋ย หมู่เมฆสีแดงสด
ท่านได้โปรดพาตัวข้าไปบนนั้น
ให้รักข้าโศกข้าละลายพลัน
กลายเป็นควัน บรรยากาศ หรือแสงไป!—
ประหนึ่งว่าคำวิงวอนที่โง่เขลา
ได้ปัดเป่าไล่มนตราให้หนีหาย
ฟ้ากลับมืดเหลือตัวข้าอยู่เดียวดาย
ยืนเปลี่ยวใต้ท้องสวรรค์เหมือนดั่งเคย
จงมาเถิด! นิทราผู้แสนหวาน
อย่ากระสันฝันให้มากนักใจเอ๋ย
ไฟแห่งเยาว์จักมอดดับและผ่านเลย
ทิ้งให้ข้าได้ชื่นเชยความพึงใจ
(ดัดแปลงโดย ธีรัช หวังวิศาล)
(ภาพเขียนของ Serusier ซึ่งน่าจะวาดที่ Pont-Aven ตามคำแนะนำของโกแกง)
No comments:
Post a Comment