Tout entière
จอมเอ๋ยจอมมาร
ท่านผู้เปี่ยมเล่ห์กลเหลือร้าย
ดอดมาเยือนในย่ำรุ่งมิทันไร
ก็คิดวางอุบายด้วยปัญญา--
ปีศาจว่า: โอ้หนาข้าอยากรู้
ในโฉมตรูผู้น่าพิสมัย
เป็นรูปเสียงกลิ่นรสหรือส่วนใด
อยู่ตรงไหน ความปีติของตัวเจ้า--
อยู่ในสุขสีชมพูระเรื่ออ่อน
หรือในสุขดำซ่อนเสน่หา
โปรดระบุแหล่งต้นแห่งมนตรา
ความหวานซึ้งติดตาและตรึงใจ?
ผีเอ๊ยผีห่า
ท่านผู้น่าชิงชังเหลือร้าย
วิญญาณข้ารักนางด้วยหัวใจ
จนมิอาจวินิจฉัยด้วยปัญญา:
จะไม่เลือกสิ่งใดหรือสิ่งหนึ่ง
แลไม่พึงประสงค์เพียงสิ่งไหน
ทุกส่วนนางล้วนยาหอมสมุนไพร
ปลอบประโลมทั่วไปไม่ต่างกัน
อย่าให้ข้าเชยชมแค่บางสิ่ง
เมื่อสุขข้าหลอมอยู่ในทุกสิ่งสรรพ์
นางกระจ่างดั่งแสงแห่งรุ่งวัน
แลกล่อมฝันคล้ายม่านแห่งราตรี
เขาผู้สร้าง สร้างนางอย่างวิจิตร
แต่ละชิ้นบรรเลงสอดประสาน
ปัญญาคนอับจนเมื่อพบนาง--
เอกภาพความงามอันสมบูรณ์
เมื่อผัสสะนานารวมเป็นหนึ่ง
แต่ละสิ่งจึงกลมกลืนวิเศษยิ่ง
เสียงเธอนั้นหวานหอมหวนเสียจริง
ลมหายใจก็เพราะพริ้งดั่งบทเพลง!
(ดัดแปลงโดย ธีรัช หวังวิศาล)
ภาพ L’amour des âmes ของ Jean Delville
No comments:
Post a Comment